Blueprint - kopia czy oryginał

Zastanawialiście się kiedyś jakby to było mieć siostrę lub brata bliźniaka? Czy myślelibyśmy o tym samym, czy rozumielibyśmy się bez słów? A co by się stało jakbyśmy zostali sklonowani? Czy osoba na którą byśmy patrzyli to byłbym ja, czy może ktoś zupełnie inny? Odpowiedzi na te pytania możemy szukać w filmie Rolfa Schübela pt. “Blueprint”.

Reżyseria: Rolf Schübel
Scenariusz: Claus Cornelius Fischer
Zdjęcia: Holly Fink
Muzyka: Detlef Petersen
Czas trwania: 108 min

Na podstawie powieści Charlotte Kerner

Iris/Siri: Franka Potente
Daniela: Katia Studt
Janeck: Wania Mues
Greg: Hilmir Snær Guðnason
Thomas Weber: Justus von Dohnanvi
Dr Fischer: Ulrich Thomsen
Kristian: Ole Puppe
Siri (w wieku 8 lat): Nina Gummich
Siri (w wieku 10 lat): Karoline Teska
Janceck (w wieku 10 lat): Woody Mues
Lekarz: Hendrik Duryn

“Jesteś moim życiem”…

… takie słowa często słyszała od swojej matki Siri. Ale czy można traktować inną istotę jako „przedłużenie” swojego życia, czy można wychować ją na taką samą osobę jaką jesteśmy my sami?. Na te i inne pytania stara się odpowiedzieć reżyser filmu Rolf Schübel. Ukazuje on nam historię trzydziestoletniej kobiety, pierwszego sklonowanego człowieka.
Światowej sławy pianistka Iris Sellin będąc u szczytu swojej kariery dowiaduje się, że cierpi na nieuleczalną chorobę, jaką jest stwardnienie rozsiane. Kochając ponad wszystko swoją pracę, oraz nie chcąc nagle zakończyć kariery (choroba powoduje przykurcz kończyn górnych i dolnych a także przedwczesną śmierć) decyduje się na sklonowanie swojej komórki oraz umieszczenie jej w swoim ciele. Iris pragnie stworzyć drugą siebie by ta druga mogła kontynuować światową karierę, by zachować cząstkę siebie, swoją wybitną twórczość dla potomnych, by nie uległa ona degradacji i zapomnieniu. Po dziewięciu miesiącach przychodzi na świat mała Siri, której życie jest już z góry zaplanowane – Siri ma uczyć się gry na pianinie i w przyszłości kontynuować pracę matki. Początkowo dziewczynka traktowana jest przedmiotowo. Przed próbą zapłodnienia lekarz chce podpisać z Iris umowę objaśniające ich wzajemne stosunki do dziecka. W dokumencie tym zawarte są wszystkie prawa matki jak i lekarza. Dr Fisher obiecuje Iris, że nie wyjawi ich tajemnicy, dopóki ona mu na to nie pozwoli.

Michał Anioł "Stworzenie Adama"Iris i Siri

Lata powoli mijają …

… a dziecko bardzo dobrze się rozwija i już od maleńkości (zgodnie z oczekiwaniami matki) zaczyna przejawiać ogromne zdolności muzyczne. Siri w wieku dziesięciu lat zostaje wirtuozem, a niecałe trzy lata później zaczyna występy razem ze swoja matką. Wszystko zdaje się iść zgodnie z planem – dziewczynka znakomicie się rozwija, a między matką a córką rodzi się silna więź emocjonalna. Jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem. Osobą, która czuje się pokrzywdzona w tej „spółce” jest Doktor Fischer, który pomógł Iris w realizacji jej marzenia, w zamian za co miał mieć dostęp do badań Siri. Po kolejnej sprzeczce z matką dziecka, doktor zwołuje konferencje prasową, na której wyjawia szczegóły eksperymentu. Wyjaśnia, że Siri jest kopią, duplikatem matki, że jest pierwszym sklonowanym człowiekiem w historii. I w tym momencie zaczyna się dramat obu kobiet. Siri nie mogąc wybaczyć matce kłamstw, ani nie mogąc znaleźć odpowiedzi na pytanie kim jest, odsuwa się od Iris. Zamieszkując dziewicze lasy Kanday, z dala od telewizji, od innych ludzi, informacji od matki, rozpamiętuje przeszłość, próbując odnaleźć samą siebie.

W filmie znajdziemy wiele scen metaforycznych …

… – w pierwszych scenach „Blueprint” w drodze do doktora Fischera, który decyduje się ostatecznie podjąć sklonowania pianistki, Iris podziwia namalowany na chodniku fragment obrazu Michała Anioła „Stworzenie Adama”. Tak jak Bóg tchnął życie w ulepionego z gliny Adama, tak za moment będziemy świadkami jak doktor Fischer tchnie życie w Iris, umieszczając w jej ciele sklonowany zarodek. Doktor Fisher bawi się w ten sposób w Boga, nie wiedząc jednak jakie mogą być konsekwencje tego eksperymentu. W pierwszych scenach filmu widzimy jak Iris schodząc po schodach odbija się w dziesiątkach luster zawieszonych na ścianie. Lustra te symbolizują próżność pianistki, która stawia swoją twórczość ponad wszystko. Zresztą w całym filmie lustra odgrywają istotną rolę. Stojąc przed zwierciadłem Siri widzi swoją matkę – więc okalecza się wycinając pieprzyk, aby chodź tym różnić się od Iris. W nowym domu w Kanadzie gdzie zamieszkuje główna bohaterka brakuje luster, które mogłyby przypominać jej o przeszłości.

Siri przy fortepianieGregi i Siri

Film Rolfa Schübela porusza problemy klonowania…

… próbując odpowiedzieć na pytanie kim będzie sklonowana osoba – czy tylko kopią? czy też indywidualną osobowością, nowym człowiekiem? W „Blueprint” możemy zaobserwować jak główna bohaterka Siri, długo nie może zaakceptować siebie, jak przeżywa wewnętrzną walkę o własną tożsamość. W moim odczuciu film jest ostrzeżeniem, pokazuje bowiem ile cierpienia i bólu przyniosło klonowanie. Eksperyment, z którym Iris wiązała tyle nadziei nie przedłużył talentu pianistki, nie przyniósł nieśmiertelności. W wymiarze czysto ludzkim klonowanie przyniosło cierpienie zarówno dawczyni życia jak i jej córce Siri. Wyraz swojemu buntowi i niechęci do samej siebie dała Siri podczas występu z matką, gdzie po skończonej grze nakleiła na swojej piersi znaczek Gwiazdę Dawida (taką jaką musieli nosić Żydzi) w wpisanym w środku słowem „CLON”.

Moja ocena: 8/10

Leave a Comment